Umutluçocuklar Anaokulu

Geçmiş yıllarda öğrencisi olduğumuz çok güzel bir okul ögrencilerin hepsiyle tek tek ilgilenip velilerle olan ilgi alaka çok güzeldi kurum sahipleri çok kibar çok ilgili insanlar ögrencilerle her etkinliği yaparak geniş kapsamlı eğitim sağladılar bizlere yıllar geçmesine rağmen hâlâ arkamızı döndügümüzde çok güzel izler bıraktı bizde.

Gönül rahatlığıyla çocuk emanet edilebilecek bir anaokulu.Hüsniye hanım çocuklarla birebir ilgileniyor. Öğretmenler son derece ilgili, sabırlı ve güler yüzlü. Eğitim programı hem eğitici hem de çocukların yaşına uygun şekilde hazırlanmış. Her gün yeni bir şey öğrenerek eve dönen mutlu çocuklar görmek çok kıymetli.

İki çocuk annesi olarak önce Oğlumu Sonra da kızımı Gönül rahatlığı ve güvenle emanet ettiğim yuva. 2 yaşından 8 yaşına kadar oğlum; 2 yaşından 5 yaşına kadar( halen devam ediyor) gözüm kapalı gönderdim ve devamda etmekteyim.Gerek ilgileri olsun gerek eğitim olsun Gerek şefkat olsun hepsi fazlasıyla mevcut. Çocuklar arasında ufak tefek problemler olsa da sonuç ve çözüm odaklı hareket etmeleri benim için fazlasıyla yeterliydi.

Kardeşim için ailem görüşmeye gitti. Korkunç bir yermiş. Tuvaletler pislikten geçilmediğini sabun bile olmadığını söyledi. Ben arabada beklerken bağırış çağırış sesleri geliyordu. Kreşte bir disiplin yok. Öğretmenlerin bağırış sesi geliyor. Müdür olan kadının aileme tavrı da hiç hoş değilmiş. Kimseye önermem. Nasıl hijyen belgesi almışlar anlayamadım. Yorumlardaki şeylerin de doğru olduğuna eminim çünkü kurumsal disiplinli bir yer olmadığı her anlamda belli oluyor.

Oğlum eğitim hayatına bu okulda başladı.Kaygılı bir çocuktu, ilk zamanlar çok zorlandık. Öğretmenlerini sevdikçe alıştı. Her okulda çocuklar ufak tefek problemler yaratır. Oğlum da bazen arkadaşlarından şikayetçi oluyor. Ailelerin çocuklarını yetiştirirken daha dikkatli olması gerektiğini düşünüyorum. Oğlumun bu okulda ikinci yılı. Hastanede yattım, oğlumdan ,okulundan uzak kaldım fakat gözüm arkada kalmadı.Buna çok şükrettim doğrusu. Piknikler, müze gezileri ve bahçede özgürce çamurda oynama gibi aktiviteler sayesinde çocuklar hem doğayla hem kültürle iç içe büyüyor. Bir ara bahçede bir şeyler yetiştiriyorlardı,bence iyi bir fikir, geliştirilebilir. Yıl sonu sergisinde çocukların eserlerini gururla sunmaları ise okulun yaratıcı ve destekleyici eğitim anlayışının en güzel göstergesi. Kitap okuma günü benim en sevdiğim etkinlik.

Doktor tavsiyesi üzerine çocuğumu kreşe başlatma kararı aldım yarı zamanlı olarak lakin hiç memnun kalmadım çocuğum (3) akran zorbaligina maruz kalırken müdahale eden olmadı üç kere durumu belirttik her defasında farklı bahaneler sunuldu, basit aciklamalar yapildi. Gönderdiğim için pişmanım. Çocuğum bu durumdan çok etkilendi.

Okulumuz değil evimiz. 2 seneyi aşkındır zamandır kızım yaz kış devam etti. Tatile gittiğimiz dönemlerde okulumu öğretmeni özledim diyecek kadar çok seviyor okulunu. İyi ki kesişmiş yolumuz.

Kızım (3 yaşında) geçen yılın sonunda bu okula başladı. Başlarda her şey yolundaydı, kızım mutlu görünüyordu. Ancak bahar aylarında ufak ufak sorunlar baş göstermeye başladı. Haftada birkaç gün gitmek istemediğini, arkadaşlarıyla sorun yaşadığını söyledi. Öğretmenle konuştuğumda bir problem olmadığını ifade etti. Mayıs sonunda ise kızımın yanağında çizikler, göğüs altında ise ısırık izleriyle eve geldiğini gördüm. Öğretmene sorduğumda “fark etseydim söylerdim” gibi bir cevap aldım. Durumu diğer öğretmenlere de soracağını söyledi. 2 gün sonra karne aldık ve pazartesi tekrar görüşmek üzere ayrıldık. Fakat pazartesi günü gittiğimizde öğretmenin işten ayrıldığını öğrendik. Bu bilgi bile velilerle paylaşılmadı. Veliler olarak toplandık ve bir toplantı talep ettik. İşte o toplantıda öğrendiklerimiz şok ediciydi. Okulun sahibi olan kişi (aynı zamanda öğretmen), temizlik yapıyor, yemek hazırlıyor ve derse giriyormuş. Yardımcı öğretmen yok, aşçı yok, temizlik görevlisi yok. Öğrenciler sınıfta yalnız bırakılıyor, öğretmen kapıyı açmak için ya da temizlik için sınıftan çıkıyor. Çocuklar bazen topluca bir sınıfa doldurulup orada tutuluyormuş. Bu esnada çocuklara zaman geçirmek amacıyla cep telefonundan çizgi film izletildiğini öğrendik. Gelişim çağındaki çocuklara bu şekilde dijital içerikle oyalanmaları sağlamak pedagojik olarak son derece yanlış ve sakıncalıdır. Ben çocuğumun yanında evde temizlik bile yapmazken, okulda bu şekilde ilgisiz bırakıldığını öğrenmek çok üzücü. Kızım fiziksel olarak zarar gördü. Kamera kayıtlarına bakmak istesek de zaten okulun kameralarının çalışmadığını en başından beri biliyordum. Bu da maalesef denetimsizliğin ve ihmalkârlığın başka bir göstergesi. En kötüsü ise çok sevdiğimiz öğretmenimizin, okul yönetimi tarafından yoğun şekilde mobbinge maruz bırakılmış olması. Eğitimciye de çocuğa da değer verilmeyen bir sistem kurulmuş. Güvenlik zafiyeti ise başlı başına bir sorun. Ben kızımı bu ortamdan geç de olsa kurtardım, darısı diğer çocukların başına. Tüm yasal haklarımı kullanacağım. Veliler olarak bu tür ihmallere sessiz kalamayız. Bu yorumu okuyan herkesin dikkatli olmasını tavsiye ederim. Bir veli olarak içim rahat etmediği için paylaşmak istedim.