Ekol Kres Anaokulu

Çocuğumuzu evimize yakın diye göndermek istediğimiz ama sadece bir hafta sonra göndermekten vazgeçtiğimiz bir yerdir. 1- Öncelikle ismi kreş olan ama hiçbir şekilde çocukların eğlenebileceği oynayıp vakit geçirebileceği bir parkın olmadığı bir yer. Yani 3-4-5 yaşındaki çocukların en çok oynayıp vakit geçirmek istediği bir eksiklikten bahsediyorum. ( Kum ve top havuzu ise park bile olmayan kurumda tabiki yok) 2- Oryantasyon yani uyum haftası olarak isimlendirdikleri hafta aslında yok. Çocuğun kreşte geçirdiği vakit günden güne kreş yönetimince 45 dk, 1.30 saat, 2 -3 saat gibi artırılması gerekirken ilk 2 gün çocuğumuz 4-5 saat kalarak başladı, sonrası bizim ve çocuğumuz için felaket bir süreçti. Bu süreçte bunun yanlış yapıldığı belirtildiğinde ‘ağlamayan çocukların uzun kalabildiğini’ savundular. Bir bakıyorsunuz oryantasyon yapıyoruz diyorlar bir bakıyorsunuz ağlamıyorsa kalsın diyorlar. Bu süreç çocuğumuzun kreş başlangıç sürecini çok baltalamıştır. 3- Çocuğumuzun her gün ne yediğini hangi oyun oynadığını bilmek istememiz, fotoğraflarını görmemiz en doğal hakkımız ki bu süreçte kendi çabalarımız dışında biz sormadığımız sürece bir şey öğrenemedik. Bunun diğer kreşlerde çok başarılı yönetilen bir süreç olduğunu, her gün detaylıca bilgi verildiğini kurum değiştirince öğrendik. 4- Çocuğumuzun fotoğraflarınının sosyal medya hesabında paylaşılmasını istemedik, bu yöndede izin vermedik. Özelden paylaşılmasını istediğimizde mümkün olmadığını, paylaşım yapılamayacağını, yapılırsa sosyal medyadan yapılacağı söylendi. Yani özetle buna zorlanıldı. Bu durum yine başka kurumlarda sadece öğrenci velisinin ulaşabildiği bir platform üzerinden her gün fotoğraflarının paylaşılması suretiyle başarıyla yönetilmektedir. 5- Velilerden meyve ve kuruyemiş gönderilmesi istenildi. Buradaki sıkıntı şu, her çocuk ve velinin evinde her zaman aynı meyve ve kuruyemiş olması imkansız olduğundan benim çocuğuma gönderdiğim meyveyi başka çocukların görüpte canının çekmesi veya aynı şekilde benim çocuğumun diğer çocuktaki meyveyi canının çekip bizde olmaması çocuk ve aileler için üzücü bir duruma dönüşebilir. Ki istenilen fiyatlar düşünüldüğünde öğrencilerden meyve ve kuruyemiş getirmeleri ‘Biz bu parayı neye veriyoruz?’ Sorusunu sordurtuyor. Söylediğim hususların her birini, biz söylemeden aynı fiyattan bize sunan, bizden ve çocuklardan gülümsemelerini esirgemeyen başka kurumların olduğunu belirterek sonlandırıyorum.